Angola ile tanışmak ister misiniz?

Haftalar once bir pazar gunu gittigimizde bakimda olmasi nedeniyle kapali olan Brezilya restorani "Restaurante Mirantes"'in leziz yemeklerinin  tadina nihayet bugun bakabildik. Aslinda ilk baslangiçta bir okul kantini izlenimi de verse, hayli gurultulu de olsa bence arada o leziz etlerini tatmak için ugranilmasi gereken restoranlar listesine dahil edilmeli Mirantes.

Mirantes'de menu salata bufesiyle basliyor.  Siz bufeden salatanizi alirken bu arada patates kizartmasi, unlu bulamaçla kizartilmis sogan halkalari ve muz kizartmasi tabaklari masaniza birakiliyor. Salata bufesinde yok yok. Pavurya, kalamar, ahtapot, yengeç ve bunun yani sira çesitli salatalar. Salata bufesinin hemen yanindaki lokal sicaklar bufesinde manyok yapragi ezmesi, manyok puresi, baobab agacinin meyvesinden yapilmis çesitli yemekler yeraliyor. Açikçasi salata uzerine bu yemeklere pek ragbet gostermedim, hakkimi et faslina sakladim. Et fasli tam bir seremoni. Tabaginizin yaninda asagida fotografini gordugunuz bir tarafi yesil diger tarafi kirmizi  kisiye ozel bir kart duruyor.

Baslangiçta kirmizi tarafi, yani "Serviço Suspenso / Servis Yapmayin" tarafi çevrili. Salatanizi bitirir bitirmez kartin tersini, yani yesil "Serviço Aberto / Servis Yapiniz" tarafini  çeviriyorsunuz. Ve seremoni basliyor. Siste keklikler, bir nevi pastirmaya sarilmis et beytiler, gul seklinde dolanmis sosisler, bizim donerimizvari etler ve niceleri sislere geçirilmis ve pisirilmis olarak masaniza kadar geliyor. Servis elemani donerci biçagiyla etten bir dilim kesiyor, ancak kesmeye basladigi anda sag tarafinizda duran seker masasi gibi bir masayla et dilimini tutuyor ve kesim bitiminde tabaginiza yerlestiriyorsunuz. Bu seremoni eger kartinizin kirmizi tarafini çevirmezseniz sonsuza kadar devam ediyor. Bu arada sadece etleri sise geçirmiyorlar, sislenenler arasinda tarçina bulanmis ve ateste kozlenmis ananaslar da var. Ananasin sislenmisi de pek lezzetli oluyormus, mutlaka evde denemeliyim. Etler arasinda aslinda bahsetmeyi atladigim minik domuzcuk var ki, dik dik kulaklari ve cin cin bakan gozleriyle ilk gordugumde haline çok uzuldum. Ancak sonra dusundum biz pilicin içini pilav ile doldurduktan sonra firinlayip "Piliç Topkapi" yapmiyor muyuz? Domuz yemek de onlarin kulturunde var. Bu da onlarin domuzun içini pilav ile doldurup, firinlayarak pisirdikleri "Minik Domuz Topkapi" dedim kendi kendime ve biraz rahatladim. Ama resimde de goreceginiz uzere pek de masum bakiyordu minik domuzcuk .

Neyse bu duygusal konudan baska konuya atlayalim. Yemek esliginde bize yerli muzik grubu tam tam muzikleri ve danslariyla eslik etti. Kiyafetleri, kullandiklari Afrika'ya has muzik aletleri ve danslari restorani kantin havasindan bambaska bir atmosfere surukledi.

Domuz kismi hariç hersey mukemmeldi diyebilirim.  

Tarihi arkaik döneme kadar uzanan, pazar yerindeki camii, mozaikli çarşısı ve karabiber ağaçlarının gölge yaptığı daracık sokakları ile benim Türkiye'deki favori tatil yörem Alaçatı, İzmir'in âdeta arka bahçesi gibidir. Daimi esen rüzgârı, dalgasız ve derin olmayan denizi nedeniyle dünyanın sayılı sörf merkezlerinden biri olan Alaçatı, hem amatör hem de profesyonel sörfçülere hitâp etmektedir.

"Eeee, Alaçatı nire, Luanda nire? diyeceksiniz."

Dün akşam yemeği için S.Miguel Kalesi'nin sokağında gittiğim "Restaurante Ementa", Alaçatı'nın o yılankavi sokaklarında sağlı sollu müşterisini bekleyen,  aslına sadık kalınarak restore edilip eski tütün deposundan restorana çevrilmiş taş binalarda yakaladığım ambiyansa götürdü beni. Pek bir özelliği olmayan ana kapıdan giriş yaptıktan sonra dar bir koridordan geçip restoranın bulunduğu avluya geliyorsunuz. Eski taş binaların çevrelediği avlunun ortasında büyük bir ağaç ve taş taş üstüne konularak inşa edilmiş bir kuyu dikkatinizi çekiyor. Servis mükemmel olmasa da, karnınızda trompet sesleri ayyuka çiktiginda ancak lezzetli yemeklerin tadina bakabilseniz de kallavi porsiyonlarıyla "Restaurante Ementa" Alaçatı'yı yad etmek üzere sık sık ziyaret edilesi yerlerin başında listemde yerini aldı.